Blog Entryวันที่ฝนตกMay 4, '08 7:19 AM
for everyone

วันนี้ฝนตกหนักมาก สัญญากับโลโมไว้แล้วว่าจะพาไปเที่ยวทะเล หลังจากที่มีรุ่นพี่บอกว่าน้ำทะเลกำจัดเห็บได้ พอไปถึงทะเล ไม่มีใครเลย แหงล่ะ ฝนตกหยั่งงี้ใครจะบ้ามาเล่นน้ำ บรรยากาศอึมครึม ฝนตก คลื่นแรง มีหมอกขาวๆ เหมือนในหนังเกาหลีเลยแฮะ วิ่งเล่นกับโม่โต้คลื่น ไม่ได้ถ่ายรูป กลัวกล้องจะเจ๊ง หลังจากที่ fuji s7000 เจ๊งไปซะแล้ว กล้องใหม่ cybershot ก็คงจะบอบบางกว่าหลายร้อยเท่า ฝนตกหนักเลยไปนั่งหลบที่ร่มชายหาด นั่งมองไรเรื่อยเปื่อย แล้วก็เห็น...

..ฝรั่งครอบครัวนึง เด็กตัวเล็กกะจี๊ด ขวบนึงได้มั๊ง พ่อแม่พาวิ่งเล่นท่ามกลางฝนตกเนี่ยนะ จับเหวี่ยงเหมือนจะโยนทะเลด้วยซ้ำไป เลี้ยงทรหดดีเหมือนกัน ถ้าเป็นคนไทยก็คงจะโอ๋ หลบเร็วอย่าให้เด็กโดนฝน..

...ฝรั่งที่เป็นพ่อก็วิ่งเล่นกับหมาจรจัดอย่างบ้าคลั่ง หมามันคงดีใจเน๊อะ เป็นแค่หมาหาดมีคนมาเล่นด้วยขนาดนี้ หมาเราก็อยากเล่นด้วย เราห้ามไว้(ตามประสาคนไทย) กลัวหมาเราโดนกัด

ฝนซาเราลงไปเล่นน้ำกับโลโม่ต่อ แล้วก็ทำให้ได้รู้ว่า....

..ทะเลที่มีแต่เราเล่นน้ำคนเดียว น่ากลัวเหมือนกันแฮะ ตาก็มองธงแดง และก็ไม่ว่าเราจะว่ายไปไกลแค่ไหน หมาของเราก็จะพยายามว่ายมาหาเราจนได้

..การอยู่ที่โล่งตอนฝนตก แล้วเห็นฟ้าแลบมันทำให้รู้ว่าการกลัวฟ้าผ่าอย่างที่สุดเป็นไง..


Blog EntryฉุนApr 22, '08 8:34 AM
for everyone

วันนี้ขับรถตามหลังมอไซค์พ่วงข้างคันนึง ก็เห็นเด็กประมาณ ป.4-5 คนนึงนั่งตบหัวหมาที่นั่งมาด้วย
ตบแบ่บแรงๆ หลายที ไอเราขับตาม หงุดหงิดนะเว้ย นั่งแช่งเด็กในใจ ไอเด็กบ้า ขอให้พ่อแม่แก
ตีหัวแกเหมือนที่แกทำกับหมา สักพักหมามันคงเจ็บมากอ่ะ เลยลุกขึ้นยืนแบ่บขู่ๆ ไอผู้ใหญ่ที่นั่งขี่มอไซค์อยู่สองคนก็ตีหมาซ้ำ ประมาณว่ามึงจะกัดเด็กเหรอ หมาก็หงอ ลงไปนอนต่อ ไอเด็กนั่นก็ตีหัวหมาแบ่บแรงๆ อีก ไอเราก็ โอ๊ย....ไม่ไหวแล้วโว้ยยยยยยยยย อย่าให้กูแซงซ้ายได้นะ
  และแล้วพอแซงซ้ายได้ ก็เปิดกระจกตะโกนถามไอผู้ใหญ่ที่ไม่สั่งสอนเด็กคนนั้นว่า พี่ ทำไมปล่อยให้เด็กตบหัวหมาอยู่ได้ มันก็ทำหน้าเหวอ เราก็รีบแซงไปด้วยใจระทึก...
  ในใจก็คิด กูจะตายมั๊ย ไอพวกเด็กหาดที่ขับรถนั่นจะตามมายิงรึป่าว แต่ก็สบายใจยังไงไม่รุ ถ้าไม่ได้พูด อกแตกตายแน่ ถึงใครจะขับรถปาดหน้ายังไม่คิดด่าเลย แต่บอกแล้วอย่ารังแกสัตว์ให้ชั้นเห็นนะ ก็เหมือนกับการแซงมอไซค์ที่ไม่ได้เอาขาตั้งขึ้น แล้วเราไม่บอกเค้า เราจะขับรถต่อไปอย่างสบายใจได้ยังไงกัน


Blog Entryคิดถึงพ่อจังMar 5, '08 12:22 PM
for everyone
.....วันนี้เหงาๆ อยู่ๆ ก็คิดถึงพ่อ เอารูปพ่ออุ้มหลานมาดู เมื่อก่อนพ่อก็คงเคยอุ้มเราแบบนี้ แล้วก็ร้องไห้ออกมาซะงั้น...คิดถึงจัง
พ่อ..คนที่เคยให้ฉันขี่หลังไปลองชุดดรัมเมเยอร์ เพราะฉันโดนตะปูตำเท้า (แต่ก็ยังอยากเดินพาเหรด)
..คนที่สอนฉันตอนกิ่งต้นไม้จนฉันได้คะแนนสูงสุดในห้อง (ก็พ่อจบเกษตรนี่นา)
...คนที่ซื้อของฝากมาให้ทุกครั้งหลังจากกลับจากกรุงเทพ พวกเราจะมาเข้าคิวลุ้นว่าพ่อจะซื้ออะไรมาให้
...รู้มั๊ยคะว่าสนุกจังวันนั้นตอนเด็กที่พวกเราหนีแม่ไปเที่ยวน้ำตกกันจนลืมพากระเป๋าตังค์ไป ทั้งพ่อลูกมีกันอยู่ 50 บาทได้มั๊ง ^-^
..พ่อที่คอยพัดลมให้ฉันตอนนอนไม่ให้ยุงกัด
...สนุกมากเลยนะตอนเด็กที่บ้านเรายังสร้างไม่เสร็จแล้วเราก็ไปนอนห้องใต้หลังคากันสองคน นอนหนุนหนังสือกัน
...พ่อที่พาฉันไปซื้อกรงตุ๊กตานกสีทองตอนป.4ไว้แลกของขวัญวันคริสต์มาสกับเพื่อนแล้วฉันก็ร้องไห้
อยากได้ซะเอง งอแงที่สุด (นิสัยไม่ดีเลยเราเนี่ย)
...พ่อที่พาฉันวิ่งออกกำลังกายริมทะเลบังกะโลย่าจิตตอนเช้า แล้วปีนเขา สนุกมากเลยนะคะ หนูจะไม่ลืมวันนั้นเลย
...พ่อที่เคยปลอบใจที่ฉันสอบเข้าโรงเรียนประจำจังหวัดไม่ได้ตอนม.ต้นและถามฉันว่าจะซื้อคอมให้โรงเรียน
เพื่อแลกกับการที่ลูกได้เรียนเหมือนพ่อคนอื่นๆ เอามั๊ย..ไม่เอาหรอก จริงๆ หนูไม่เสียใจเลย หนูอยากเรียนโรงเรียนธิดาแม่พระเหมือนเดิมมากกว่า
...พ่อที่เคยขับรถไปส่งฉันที่โรงเรียนทุกวัน และตอนม.ปลาย พ่อส่งหน้าโรงเรียนแล้วฉันกับเพื่อนๆ ก็หนีเรียนทางด้านหลังไปเี่ที่ยวน้ำตก (ทำไปได้ไงนะ)
...พ่อที่ไม่เคยตีฉันเลยสักครั้ง
..พ่อที่เคยหัวเราะแบบเอ็นดูเมื่อมีคนมาจีบ ประมาณว่าลูกเรามีคนมาจีบด้วยเหรอ
...พ่อที่ยอมนั่งท่ามกลางแม่ๆ ในวันแม่ให้ฉันกราบ เพราะฉันอาละวาดที่แม่ไม่มาในวันแม่ที่โรงเรียน (ตอนนี้ฉันคิดว่าพิธีนี้มันไม่ดีเลยนะ มันทำให้คนที่แม่มาไม่ได้เพราะติดธุระ หรือแม่เสียไปแล้ว มันรู้สึกแย่มากรู้มั๊ยที่ไม่มีแม่ให้กราบเหมือนเพื่อนในวันนั้น)
...พ่อที่ฝากพี่ๆ ข้างบ้านให้ดูแลฉันเวลาฉันไปเที่ยวกรุงเทพ (ตอนนั้นฉันคิดได้ไงว่า โตแล้วทำไมต้องทำเหมือนฉันเป็นเด็กด้วย)
...ตอนนอนหน้าทีวี พ่อพูดกับแม่ว่า มีคนมาจีบลูก ก็ปล่อยๆไปเถอะลูกโตแล้ว อิอิ ฉันแอบได้ยินนะ
...พ่อที่กลัวแม่ตีฉันเวลาทำผิด เลยพาฉันไปหลบบ้านยาย
...พ่อที่มาส่งฉันที่หอพักในมหาลัย แล้วยางรถแตก ต้องลำบากหาช่างอยู่คนเดียว ไม่โทรหาฉัน เพราะกลัวฉันลำบาก (ฮือๆๆ ทำไมทำแบบนี้คะ)
..ฉัน ที่วิ่งไปดูรถพ่อจนลับตาทุกครั้ง เวลาพ่อมาส่งที่มหาลัยแล้วแอบร้องไห้ในห้องน้ำ (ทำตัวเหมือนเด็กไปได้ อยู่มหาลัยแล้วนะ)
...ฉันติดนิสัยซื้อ pocket book เหมือนพ่อ มากกว่าสาวๆทั่วไปที่ชอบอ่าน magazine
...ฉัน..คนที่ใครๆก็บอกว่าเหมือนพ่อตอนเด็กๆ รู้มั๊ยว่าฉันภูมิใจนะ
..ฉันที่ได้นิสัยใจเย็น ใจดี รักเด็กเหมือนพ่อ (แต่ตอนนี้เริ่มกลายเป็นคนใจร้อนแล้ว :p)
...ดีใจนะที่ได้นอนหนุนตักพ่อแล้วพ่อลูบหัวตอนไปเที่ยวจันทบุรี แม้ว่าฉันจะโตแล้วก็เหอะ
...ชอบตอนเด็กๆที่แอบไปดึงขนรักแร้พ่อตอนพ่อหลับ ฮ่าๆๆ เวลาพ่อสะดุ้งนี่มันขำดีนะ
...พ่อยังคงชอบถ่ายรูปฉัน หนูแ่ก่แล้วนะ ไม่ได้เป็นลูกสาวสุดสวยของพ่อตลอดไปนะคะ
...ชอบเวลาพ่อสอนขับรถ หนูรู้สึกอุ่นใจดี สอนตอนทำงาน วิธีรักษาลูกค้า หนูรู้พ่อเก่งที่สุด ก็พ่อเคยทำแบ้งค์มาก่อนนี่
......ฉันรู้ว่าพ่อรักฉัน และฉันก็รักพ่อมาก แต่เราไม่รู้จะคุยอะไรกัน เวลาเจอนอกจากเรื่องทั่วไป
ล่าสุดที่กลับบ้านไปเนี่ย ฉันยืนมองสนามหญ้าหน้าบ้านที่พ่อเคยแต่งสวนสวยที่สุดในชีวิต มันเริ่มรกแล้วนะ
สระว่ายน้ำตอนเด็กๆ ที่พ่อสร้างให้เราสามคนพี่น้องเล่นกัน มันก็เล็กไปแล้ว พ่อเองก็ดูแก่จัง ผมขาว และฟันก็หัก แต่ยิ้มของพ่อก็ดูใจดีที่สุด
 ฉันได้ยินจากแม่ว่า พ่อดีใจที่ฉันซื้อเสื้อให้และบอกว่าจะเก็บไว้ใส่ตอนงานปีใหม่ และเดินอ่านการ์ดหลายรอบ แล้วก็ยิ้ม ทั้งๆที่ฉันเขียนสั้นๆ ว่าหนูรักพ่อค่ะ



Blog Entryไปตัดผมมาอีกล่ะDec 9, '07 7:07 PM
for everyone

การไว้ผมยาวแล้วตัดให้มันสั้นมากๆ ก็เป็นการปล่อยวางอย่างนึงนะ  รู้ว่าตัดแล้วไม่สวย แต่ก็ช่างมันเหอะไม่อยากใส่เน็ทตอนทำงานนี่นา ไม่อยากไปร้านประจำแระ บอกให้สไลด์ ไม่ยอม ..she จะตัดทรงนักเรียนให้เราให้ได้ เราก็..ยังไงก็ได้..ไม่อยากขวาง เป็นโรคกลัวกระเทยดุซะด้วย ..สุดท้าย พอตัดเสร็จบอกว่าเราเหมือนทรงจินตรา แล้วก็หัวเราะอย่างสะใจ อารายของเค้าเนี่ย -*-

.....วันนี้ก็เลยเดินเตร็ดเตร่หาร้านใหม่ ไม่ไหวแล้วทรงนักเรียน จะสั้นไปอีกก็ช่างเหอะ เจอร้านใหม่ ช่างเป็นผู้ชาย รู้สึกแปลกๆ ไงก็ไม่รู้ มีผู้ชายมาจับหัวปัดไปปัดมา..ไม่ต้องชวนคุยได้มั๊ย..เหอะๆ อายนะเฟร้ย..นั่งให้ช่างตัดผมไปเขินไป ช่างจะรู้มั๊ยเนี่ย ^-^


เมื่อเช้า..หลังกลับจากพาหมาไปวิ่ง..สายๆ อากาศร้อนมาก จนเราต้องเปิดแอร์ในรถซะเต็มสปีด รถติดไฟแดงอยู่ ก็หันไปเห็นลุงแก่ๆคนนึง ขาเจ็บอ่ะ มีไม้เท้า เค้าลากรถเข็นไม้ที่บรรทุกพวกขวดพลาสติกเปล่า ท่อนไม้คงเอาไปทำฟืน คิดในใจ..น่าสงสารเน๊อะ แต่เราคงทำไรไม่ได้ ขับรถเลยมาซื้อน้ำที่แฟมิลี่มาร์ท เห็นลุงคนนั้นผ่านไป ทำไมรู้สึกไม่สบายใจก็ไม่รู้ อยากให้ตังค์เค้า แต่ก็ไม่กล้า คิดไปต่างๆนาๆ เค้าจะว่าเราดูถูกเค้าไม๊นะ..เราจะเริ่มพูดกับเค้าว่าไงดี เค้าไม่ใช่ขอทานซะหน่อย คิดไปเดินตามเค้าไป เรื่อยๆๆ...เดินมาไกลแล้วนะ ต้องทำไรสักอย่าง คิดไปใจก็เต้นตึ้กตั๊ก..จนไปเจอน้องวัยรุ่นคนนึง หน้าตาเถื่อนโคตร นั่งเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่ ปกติเราคงเดินหลบ แต่วันนี้มันไม่มีใครแล้ว ...."น้องคะ ช่วยไรพี่อย่างนึงดิ" น้องเค้าทำหน้างง " น้องช่วยเอาตังค์เนี่ยไปให้ลุงคนนั้นหน่อยได้ป่าว พี่เดินตามเค้ามาไกลแล้ว ไม่กล้าให้ นะๆๆพี่จะรีบกลับบ้าน" น้องเค้าก็วิ่งเอาไปให้ เราก็แอบหลบหลังรถตู้ กลัวลุงเค้าจะหันมา เราก็โค้งขอบคุณน้องเค้า น้องเค้าก็ยิ้มแฉ่ง จากหน้าเถื่อนดูน่ารักไปเลยอ่ะ เชื่อเหอะ ส่วนเราก็ยิ้มกริ่มเดินดูดชาเชียวไปที่รถ รู้สึกดีกว่าไปทำบุญที่วัดอีก...

..........พอไปถึงรถ...จ๊าก..นังโลโมแกกัดตุ๊กตาช๊านทำม๊ายยยย..(สงสัยคงเป็นโทษฐานที่ทิ้งไว้ในรถนาน)


Blog EntryMy Celebrity Look-alikesNov 10, '07 2:58 AM
for everyone

Blog Entryรู้สึกดีจาง ...Nov 9, '07 10:12 PM
for everyone

  ไม่เคยรู้เลยว่าการทำให้คนอื่นสบายใจน่ะ มันยิ่งทำให้เราสบายใจกว่าเค้าอีก เมื่อคืนมีโทรศัพท์สองสายจากเพื่อน มีปัญหาทั้งคู่..สุดท้ายพอคุยกับเค้าเสร็จแล้ว เค้าพูดเหมือนกันเลยว่าคุยกับเราแล้วสบายใจที่สุด   เช็คเมล....เพื่อนบอกว่าเราเป็นแรงบันดาลใจให้เค้าถ่ายรูป พูดงี้มาสองคนแล้ว ทั้งๆที่เราไม่มีความรู้เรื่องถ่ายรูปไรเลย ถ่ายมั่วๆ สวยก็เอามาเก็บไว้ แต่ที่เค้าพูดแบบนั้นก็ทำให้ยิ้มแก้มปริได้

            ตื่นเช้า...นั่งกินลูกตาลเชื่อมแช่เย็น มีโลโมนั่งแทะอะไรสักอย่างอยู่ข้างๆ ฝนตก........ฟังเพลง do you have a sister? ของค่าย limousine ชีวิตนี้ยังต้องการอะไรอีก อิอิ


© 2008 Multiply, Inc.    About · Blog · Terms · Privacy · Corp Info · Contact Us · Help